Emotioneel overeten?  Slank worden en slank blijven kan alleen als ook onderliggende oorzaken van overeten aangepakt worden.

Wanneer bij het afslanken alleen aandacht wordt geschonken aan wat men al dan niet zou moeten/mogen eten, gaat men voorbij aan één van de belangrijkste oorzaken van overeten.  Veel mensen geven hun plannen om gezond te eten op, nog voor ze hun doel bereikt hebben, zelfs al hebben ze resultaat!  En zelfs diegenen die er in slagen hun doel te bereiken, gaan vaak (niet altijd!) terug aankomen.

Waarom gebeurt dit?

Een van de belangrijkste redenen wordt vaak over het hoofd gezien: men houdt zich vooral bezig met het eten zelf.  De meeste diëten vertellen je hoeveel te eten, welk voedsel wel of niet kan en helpen je op een effectieve manier om je eetgedrag te plannen.  En hoewel de beste diëetplannen ook trachten de eetgewoonten te veranderen, staat ‘voedsel’ nog steeds centraal.

Een belangrijk thema wordt echter niet aangepakt: waarom gaan mensen ‘overeten’, dwz meer eten dan hun lichaam eigenlijk nodig heeft?  Een mogelijk antwoord op deze vraag is dat mensen geen ‘kwaliteitsvoedsel’ gaan eten en het lichaam dus steeds signalen blijft uitzenden om ‘meer’ te eten.  De laatste jaren zijn er dan ook steeds meer diëten die zich vooral richten op meer maar goed eten, ipv minder eten.  Een positieve evolutie…

Maar toch: voor sommigen (of velen) heeft over-eten een andere oorzaak

Wanneer je naar voedsel verlangt maar niet echt honger hebt of wanneer je meer eet dan je lichaam kan gebruiken, is het mogelijk dat je probeert moeilijke gevoelens te vermijden door te eten, gevoelens waarvan je misschien nog niet eens weet dat je ze hebt.  Het is perfect mogelijk  om bepaalde gevoelens ‘weg te eten’!  Het is een strategie die velen gebruiken zonder zich daarvan bewust te zijn.

Gevoelens die we kunnen ‘weg’ eten

Hieronder vind je enkele van de gevoelens die mensen kunnen proberen te vermijden door veel te eten:

• eenzaamheid
• leegte
• verveling
• verlies
• angst
• nervositeit
• woede
• schuldgevoelens
• schaamte
• afwijzing
• ….

Hoe dikwijls ben jij al, terwijl je net goed gegeten hebt,  voor een open deur van de koelkast beland, niet echt goed wetende wat je nu eigenlijk zoekt daar?  Je weet alleen dat je ‘iets’ wil…  Als dit gebeurd is de kans groot dat je gedreven wordt door je gevoelens.  Zij hebben controle over jou!

Wat nu?

Ontdek wat jou naar de ijskast (koekenkast? chipskast?) drijft.  Stel jezelf de vraag: Wat tracht ik te vermijden door steeds met eten bezig te zijn?  Wat eet ik weg?

Observeer jezelf wanneer je ‘schranst’.  Neem pen en papier en schrijf over hoe je je voelt op dat moment.  Houd zo een dagboekje bij zodat je misschien patronen kan ontdekken.  Zijn er steeds terugkomende momenten waarop je over-eet?  Zijn er situaties die dit over-eten triggeren?  Ontdek en leer wat meer over jezelf…

Wees lief voor jezelf

Wanneer je ontdekt bij jezelf dat je inderdaad emotioneel eet, wees dan mild voor jezelf.  Jezelf bekritiseren gaat juist het over-eten in de hand werken.  Begrijp dat dit jou manier was om met emoties om te gaan tot op heden, dit was jou strategie. Geef jezelf een compliment omdat je je hiervan bewust bent geworden en geef jezelf de tijd om andere strategieën te ontdekken en te leren.

Lees meer op: www.slankzonderstrijd.be

Zoals beloofd, nog geen diëet-tips op deze blog!  Dat wil niet zeggen dat je je niet zou mogen verdiepen in informatie over gezonde voeding, maar ik wil met jou graag nog een stapje verder gaan om de emotionele/mentale kant van eten en dieëten verder te verkennen.

Wanneer je los wil komen van de strijd met eten, is het belangrijk om stil te staan bij jezelf en de rede waarom je in die strijd verwikkeld zit.  Eten is een volkomen natuurlijk proces.  Waarom is het dan zo moeilijk om ook op een natuurlijke manier met eten om te gaan?  Om daar achter te komen, daag ik je uit om je te bezinnen over enkele vragen.  Noteer de antwoorden die spontaan bij jou naar boven komen, ze kunnen later nog nuttig zijn.

Hoe lang zit je al in die strijd met eten?

Wie in jou familie is ook in die strijd verwikkeld?

Wat gebeurde er de laatste keer toen je je gewenste gewicht had bereikt?

Welke emoties ‘verdoof’ je door meer te eten dan nodig is?

Waar zou je moeten mee bezig zijn, als je niet heel de tijd bezig was met eten of denken over eten?`

Wat is het NADEEL van gewicht verliezen (de voordelen kennen we maar al te goed!)

Wat is het VOORDEEL van overgewicht?

Volgende keer meer achtergrondinformatie bij deze vragen!

artikels die hierbij aanleunen:

Deze week gaat het mij niet zo af, mijn zelfvertrouwen wankelt, de twijfel slaat toe.  Ik ben moe en emotioneel eerder wankel.  Nochtans heb ik me dit week-end eens lekker laten verwennen: een lichaamsmassage en een gezichtsbehandeling.  Het was 18 jaar geleden dat ik mijn gezicht liet verwennen en het deed deugd!

Maar het is momenteel ook ‘die periode van de maand’, en dan ben ik altijd veel gevoeliger.  Ik merk heel duidelijk dat dit ook zijn weerslag heeft op hoe ik eet en hoe ik denk over mezelf.   En ik merk hoe gedachten als ‘misschien moet ik dat dieet eens proberen’ of ‘ik moet meer water drinken’ terug meer aanwezig zijn.

OK! Practice what you preach!  Tijd dus om extra rust in te bouwen, zacht te zijn voor mezelf, affirmaties te gebruiken en enkele rondjes EFT…  en binnen enkele dagen zien we wel weer verder.  Het dipje moet er dan maar even zijn…

Alhoewel… vrijdag komen drie vriendinnen een proef-worshop rond de mijn ‘slank-zonder-strijd’ methode volgen.  Hopelijk is mijn dipje dan toch wel voorbij…

Greetz

Linda

Slank zijn en slank worden hangen vaak samen met gedachten en beweringen over wat men al dan niet moet of mag eten.  Er zijn dan ook genoeg theorieën en ideale recepten om te bestuderen als je enkele kilo’s wil vermageren of gewoon aan je gezondheid wil werken.    Voor mezelf wil ik de focus weghalen van voedsel en andere alternatieven zoeken om met gezondheid en lichaamsgewicht om te gaan.

Dat wil niet zeggen dat de verschillende voedingsprincipes geen waarde zouden hebben.  Algemene kennis over wat gezond en niet gezond is, blijft belangrijk.  Maar ik wil vooral stil staan bij de moeilijkheden die ik en vele mensen ondervinden bij het ‘volhouden’ van gezonde eetgewoonten.  Vaak zitten mensen verwikkeld in een strijd met voedsel en kunnen zij alleen met heel veel wilskracht dat eten waarvan zij met hun verstand weten dat het goed voor hen is.

Wat hieronder volgt is een eerste poging om structuur te brengen in verschillende gedachten en bedenkingen rond dit thema.  Wat volgt is daarom ook niet nieuw, maar het is een synthese van methoden en gedachten die ik in de loop van de jaren ben tegen gekomen.  Ik hoop zo een bruikbaar ‘iets’ in elkaar te steken om mezelf en met de tijd misschien ook anderen te helpen bij hun strijd met voedsel en gewicht.

Drie aspecten

Mijn ‘self-made’ methode kent drie aspecten.  Deze drie aspecten zijn niet van elkaar los te koppelen, maar voor de duidelijkheid trek ik ze hier toch wel even uit elkaar.

1. wat ik denk over mezelf wordt waar: Daarom gaan we binnen deze methode het accent leggen op het werken met affirmaties en visualisaties.  Wanneer je een slank zelf-beeld hebt,  zal je onderbewuste er alles aan doen om dit beeld in de werkelijkheid neer te zetten.  Je krijgt meer ‘zin’ in gezonde dingen en je hebt ook minder honger.
2. geblokkeerde emoties uit het verleden beinvloeden de manier waarop ik over mezelf denk: Het werken met affirmaties en visualisaties heeft weinig zin, wanneer je je niet bewust wordt van onderliggende emoties en ervaringen.  Daarom combineer ik affirmaties en visualisaties steeds met EFT (Emotional Freedom Techniques).    Je kan honderd keer affirmeren dat je je natuulijke gewicht behaalt, als je er onbewust van overtuigd bent geen succes te verdienen, kan het zijn dat deze onbewuste overtuiging het haalt op de affirmaties.
3. opgekropte woede, schuldgevoelens en zelf-kritiek verzwaren mij psychisch en dus ook fysisch
   : wat we ‘opkroppen’ zet zich om in lichaamsvet, schuldgevoelens zorgen ervoor dat we geen goede gezondheid ‘verdienen’, harde zelfkritiek kunnen we proberen ‘weg te eten’,…  Dit zijn maar enkele voorbeelden van de manier waarop deze vernietigende emoties ons gewicht en onze gezondheid kunnen beïnvloeden.

Het doel

Zoals reeds eerder beschreven, is het uiteindelijk niet mijn bedoeling om een ‘dieet’ of bepaalde voedingsprincipes te gaan voorschrijven.  Met mijn methode wil ik mensen ondersteunen in het loskomen van hun strijd met voedsel en hen opnieuw laten genieten.  Deze methode laat zich dan ook gemakkelijk combineren met elke vorm van dieet of voedingsmethodiek.  Natuurlijk kan je ook starten terwijl je gewoon eet zonder ergens op te letten.  Met andere woorden: wat of hoe je eet maakt niet uit.  Het uiteindelijke doel is om zonder wilskracht en zonder strijd je natuurlijke gewicht te bereiken en te behouden.

De eerste stap

Elke methode begint met een eerste stap.  Hier ligt die eerste stap uiteraard niet in het aanpassen van je diëet.  De eerste stap is een uitdaging, een gedachte waar je mee kan spelen.  Deze gedachte zit vervat in een eerste ‘affirmatie’.  Natuurlijk is het de bedoeling om later meer uit te leggen over affirmaties en andere methoden waar ik mee werk, maar op dit moment daag ik je uit om onderstaande uitspraak voor jezelf uit te spreken (of in gedachten te herhalen als er toehoorders moesten zijn).  Neem even de tijd om je reacties op deze uitspraak te noteren, ze komen later nog van pas.

En dan nu: de uitspraak!

“Ik, ……… (naam), behaal en behoud met gemak mijn natuurlijke gewicht van …….kg.”

Speel met deze gedachte en zie wat het met je doet.  Vind je het absoluut belachelijk?  Word je er kwaad van? Het is allemaal OK.  Word je gewoon bewust van wat het met je doet… meer niet.  Bedenk daarbij dat je eventueel ook, net als ik, de beslissing kan nemen nooit meer op diëet te gaan.  Speel ook met die gedachte maar forceer niets.  Niets moet, het is net van het moeten en van de strijd dat we los willen komen.

Na deze eerste stap komen uiteraard ook volgende stappen.  Ik zet ze hier op de blog!  Wil je ondertussen iets kwijt, reageer gerust op dit artikel.  Ik vind het fijn om met anderen hierover uit te wisselen!

lees verder!

Lees meer op: www.slankzonderstrijd.be

Vorig week-end was het zo ver: mijn jeansbroek zat niet meer zo strak.  Wat een geweldig gevoel…  Wild enthousiast trok ik naar mijn kast om een andere jeans te proberen (ik heb ze in alle maten), maar dat was nog wat wringen.  Ik kon er in, maar kon dan nog moeilijk ademen…

Ondertussen geniet ik dan maar van de resultaten die er wel zijn:  een paar kilookes minder, geen gevecht meer met eten, geen overladen gevoel, geen hongerig gevoel,…  Ik merk ook dat ik zelf meer verlang naar gezond eten en minder naar zoetigheid.  Ik eet automatisch minder, zonder er bij stil te staan.  Dat alles is voor mij een verademing.  Deze week begon is zelfs te denken aan beweging.  Zou ik misschien eens op de hometrainer gaan zitten?  Mijn yoga-oefeningen opnieuw beginnen doen?

Het bleef wel nog even bij een idee.  Ik bleef bij mijn eerste besluit: ik ga pas meer bewegen als ik daar echt zin in heb, en niet omdat ik ineens vind dat het ‘moet’.  En jawel, gisteren had ik er zin in en heb ik een uur op de hometrainer gezeten.  Yeah!  En nu zie ik wel wanneer ik er nog eens zin in heb…

Ik wil nu ook beginnen aan een reeks artikeltjes over de manier waarop ik met eten en diëten omga.  Als je daarin interesse hebt, kom dan regelmatig even kijken.  Wil je die artikeltjes in je mail-box ontvangen, stuur me dan even een berichtje op linda.nuyts@pandora.be

Tot binnenkort.

Lees meer op: www.slankzonderstrijd.be

Nu moet ik wel zeggen, dat ik dat al meer dan eens geroepen heb.  Voor elke moedige beslissing om te gaan afslanken, was er een moment van protest.  Een stem binnenin, een klein duiveltje, dat protesteerde en manipuleerde.  “Dat ene stukje chokola moet toch kunnen…” of “Als ge nu ook al niet meer van het leven moogt genieten…”

Maar deze keer voelde het anders.  Het was niet mijn duiveltje dat riep.  Het was een beslissing die heel krachtig was, het was echt.  En ik ging er ook over nadenken, ik wilde dit werkelijk in de praktijk brengen.  Het was geen bevlieging…

Ik ging mijn beslissing nog wat verfijnen: ik wil wegen wat ik van nature uit weeg (= 52 kg, ik ben maar 1m55 hoog), zonder dieet en zonder opgelegde lichaamsbeweging.  Kortom: ik wil 52 kg wegen, zonder wilskracht te gebruiken, zonder strijd tegen eten, zonder een gevecht met mezelf.

Deze beslissing bracht wel wat met zich mee.  Met momenten was ik echt bang.  Ik was zo gewoon van constant met eten bezig te zijn, dat ik bang was om die controle los te laten.  Stel je voor dat ik binnenkort 100kg weeg!  Wat dan?

Ik merkte ook dat ik, als ik honger had, doelloos voor de ijskast stond.  Wat zou ik eten?  Ik was zo gewoon om ofwel gezond en calorie-arm te eten ofwel net het tegenovergestelde, dat ik niet kon (durfde) voelen waar ik nu echt zin in had.  Maar ik zei tegen mezelf dat mijn lichaam kon aangeven wat ik nodig had en dat ik daar kon op rekenen.

En ik twijfelde nog vaak: uiteindelijk zie je tegenwoordig OVERAL diëeten.  Op de televisie, op de radio, in tijdschriften, van overal krijg je de boodschap dat je moet diëten om slank te zijn.  Houd je dan maar eens recht met een beslissing als deze…  Dus begon ik andere dingen te lezen.  Ik las ‘Het ware diëet” van Sondra Ray, dat trouwens al jaren in mijn boekenkast stond.  Dat gaf me nieuwe ideeën en overtuigingen, waardoor ik mijn beslissing meer kracht kon bijzetten.  Ook al ging ze in tegen alles wat er vanuit de buitenwereld op me afkwam….

Lees meer op: www.slankzonderstrijd.be

In september 2008 nam ik een ferme beslissing: ik ga nooit meer op dieet!

Hoe dat zo kwam?  Ik ging voor het eerst op diëet toen ik zeventien was.  Ondertussen was ik er eenenveertig en al die jaren had ik al gevochten tegen de kilo’s.  Met wisselend succes, overigens.  Ik kende periodes dat ik gemakkellijk in een maatje 38 kon en soms zelfs een 36!  Andere momenten barste ik bijna uit een maat 40.

Na de geboorte van mijn vierde kindje veranderde er echter iets.  Maatje 40 werd maatje 42 en 44.  Vreselijk…  De moed om op diëet te gaan was er niet.  Ondertussen was ik ook veertig jaar geworden, dan maakt het allemaal toch ni meer uit… Maar ik voelde me ellendig…

Ik verzamelde toch nog één keer al mijn moed en schreef me in bij de WeightWatchers.  Ik verloor op enkele maanden tijd tien kilo en was vol goede moet om ook de laatste vijf kwijt te spelen.  Maar dat mislukte.  Ondanks het mooie programma van de WW en mijn eigen succes, begon ik te ‘slabakken’.  Toevallig moest ik werken op de avond dat de WW-cursus doorging, ik was tevreden met mijn tien kilo, ik voelde me goed…

Ik ging slank de zomer in… maar na de zomer moest ik het feit onder ogen zien dat mijn tien kilo er terug bij waren.  En toen brak er iets.  Ik was het echt beu!  Heel dat gedoe met eten/niet eten, ik had er genoeg van.

Vandaar mijn beslissing: ik ga nooit meer op diëet!
Lees meer op: www.slankzonderstrijd.be