Jawel, je leest het goed. Het ging NIET goed met mij afgelopen week-end. Moest je in de illusie leven dat het altijd goed gaat met iemand die anderen begeleidt, coacht en inspireert… bij deze wil ik die illusie even doorprikken.
Wat er juist gebeurde wil ik je niet vertellen. Ik zit er niet mee in om mijn persoonlijke ervaringen, gevechten en gevoelens te delen met mijn lezers. Maar het gevoelsleven van diegenen die mij omringen laat ik liever rusten. Laat ik het er bij houden dat in de loop van vorige week een situatie ontstond vanuit het niets (hihi, ik weet wel beter hoor, het ontstaat nooit uit het niets hé;-)) waardoor ik volledig uit mijn evenwicht werd gebracht.
De woorden, gedachten en gevoelens die er met de situatie mee kwamen gierden pijnlijk door mijn lichaam. Ik mijn reflex deed ik wat ik altijd doe: blijven ademen, bewust zijn van wat ik voel, blijven ademen, tappen, met een vriendin bellen, nog eens ademen, …. Na enkele dagen kwamen de rust terug, maar de pijn bleef hangen in mijn schouders en nek. Gisteren kon ik mijn hoofd niet meer normaal draaien en had ik een typische ‘stijve nek’. “Niet goed gelegen van nacht…”, probeerde ik mezelf wijs te maken. Iets in mij was nog niet klaar met de situatie, dat was duidelijk.
Maar er was wel genoeg rust om de situatie en dan vooral mijn reacite er op, eens goed van dicht bij te bekijken. De verkramping in mijn nek en schouders is voor mij niet nieuw. Als mijn lichaam reageert op onbewuste conflicten, is het altijd op die plaatsen dat ik pijn voel. Voor wie iets kent van chacra’s, schouders en nek zijn verbonden met de keelchacra en het hoofdthema hier is (voor mij!): “je waarheid spreken”. En dit thema loopt als een rode draad door mijn leven. En mijn eerste reactie, toen mijn aandacht werd getrokken naar die keelchacra, was er één van: “Oh nee, toch weer niet… Heb ik dat nu nog niet achter me gelaten?”
Maar ik weet ook dat deze thema’s zich alleen maar opnieuw aandienen, niet omdat je het de vorige keer ‘niet goed gedaan hebt’, maar wel omdat er een kans is om ze nog dieper te healen. Alez vooruit dan maar, hé…
De thema’s communicatie en authentiek spreken zijn belangrijke thema’s in het werk dat ik doe. Waar ik ooit zo ver weg gedwaald was van mijn eigen waarheid, zie ik het nu als de essentie van alles wat ik doe. Maar waarom kwam het hier dan terug naar boven? Toen ik het stil maakte en ging ‘voelen’ in mijn pijnlijke schouders, hoorde ik een oorverdovend geschreeuw. Verschillende stemmen die allemaal mijn aandacht wilden trekken, riepen om ter hardst in mij oor. Ik moest mijn ogen terug open doen omdat het gevecht dat daar aan de gang was gewoon niet aan te horen was. Wat een kabaal in mijn systeem! Niet moeilijk dat mijn lichaam zo onder spanning kwam te staan.
Gelukkig heb ik EFT. Al tappend op de verschillende punten, kon ik de verschillende stemmen één voor één aan het woord laten. Er was er één die razend kwaad was om een aantal dingen die er gezegd waren in de betreffende situatie. Die stem stond er op dat ik maar eens goed ‘de waarheid’ zou zeggen. Een andere stem was heel erg kwaad op mij. Omdat ik ‘iets’ fout gedaan had. Wat ik juist fout had gedaan, was niet duidelijk, maar er zou wel iets geweest zijn, volgens die stem. Dan was er nog een klein bang piepstemmetje dat het verschrikkelijk moeilijk had met al dat geschreeuw en bang was dat de anderen me niet meer leuk zouden vinden nu. Dan was er nog de innerlijke criticus die met bakken kritiek afkwam over dingen die met de situatie niets te maken hadden. En een stem die vond dat ik hier allemaal moest boven staan.
Goed, een warboel dus…
Het verbaasde mij niets dat ik in de situatie zelf gewoon toegeklapt was. Hoe kan je je waarheid spreken, als verschillende delen van jezelf er zo een kakafonie van maken. Hoe kan je helder verwoorden wat je denkt en voelt, als verschillende delen van jezelf om het hardst schreeuwen om gehoord te worden.
Al tappend en al luisterend naar al die stemmen, kon ik mezelf terug tot rust brengen. Ondertussen kan ik nog steeds niet zeggen dat ik duidelijk weet hoe ik me tot deze situatie wil verhouden. Maar ik kan weer mijn eigen waarheid spreken. Ik kan naar alle waarheid zeggen dat de situatie me verward en dat ik innerlijk verdeeld ben. En dat is genoeg om de spanning in mijn schouders en nek op te heffen. Naar waarheid en duidelijk communiceren, wil daarom nog niet altijd zeggen dat wat je innerlijk voelt duidelijk moet zijn. Maar als er verwarring is en je maakt er geen contact mee, ontstaat er een blokkade ter hoogte van de keelchakra die zich vertaalt in pijnlijke schouders (bijvoorbeeld). Zo blijft het lichaam feilloos aangeven waar bewustzijn nodig is.
Heb je jezelf ooit al eens advies horen geven aan een ander waarvan je tegelijkertijd denkt: “Dat is mooi advies voor mezelf!” Aan het einde van een kort gesprekje met een cliënt, kwamen we tot een affirmatie die de essentie weergaf van waar zij op dat moment stond: “Ik ontspan mij in het niet weten.” En toen ik de telefoon oplegde (het was eigenlijk via skype, maar hoe zeg je dat dan hé 
), wist ik dat dit inzicht niet alleen voor mijn cliënt belangrijk was.
